Ben, İlk Kitabım

  Anasayfa/bana oyle geliyor ki-Ben, İlk Kitabım

.

 

 

Çocukluğumuzun büyülü bahçesi

Acaba içimizden kaçı okuduğu ilk kitabı anımsayabilir? Onunla çok küçük yaşta tanıştıysak anımsamak oldukça zordur. Anılar bazen rastlantıyla çağrılır.  Benim okuduğum ilk kitabımın çağrılma öyküleri de böyle olmuştu…
 …Üç dört yaşlarımda olmalıyım. Babam İstanbul’dan bir kitap getirmişti.  Pütürlü, ipek kâğıda basılmıştı. Şekli dar ve uzundu. Yazısızdı.  Olağan üstü güzel, hayal gücünü kışkırtan resimlerle bezeliydi. Avrupa’da üretilmişti besbelli. O yıllarda okul öncesi kitap pek yoktu ülkemizde.
…Kitabın resimlerine bakıp duruyordum. Kuşlar vardı. Bahçemizdeki ağaç dallarına tüneyen serçelerden, kumrulardan daha güzeldiler.
…Sonunda o büyülü bahçemden ansızın çıkıverdi olağan üstü güzel kuş. Bu, çocukluğumun ilk kitabındaki kuş resmiydi. Benzerini görmedim ömrümde. Ne gerçek yaşamda, ne fotoğraflarda… Öylesine canlı ki, yaşamak istiyor bir şekilde. Cik cik ötüyor. Kitaplarıma giriveriyor benden habersiz. Bilinçaltım büyülü çocuk dünyama kaydetmiş onu. Eşsiz bir estetik duyguyla birlikte saklamış. Teşekkürler ilk kitabım ve çocukluğumun büyülü bahçesi… Teşekkürler.
Geleceğimizi belirleyen çocukluğumuza, güzellikle buluşmamıza, hayal gücümüzün sınırsızlığına, saflığımıza küçük bir örnek olsun diye anlattım bunları.  

 

(Seza Kutlar Aksoy'un 2014 yılında 'Eleştirel Pedogoji Dergisi' için yazdığı yazıdan bir alıntı..)